İspanya'nın Hırvatistan karşısındaki 4-1'i, Lamine Yamal'ın iki golüyle anılacak. Maçın daha sağlam tarafı ise ilk golün aceleciliğiyle birlikte düzenini de göstermesiydi: İspanya, 70 saniyede 25 pas yaptı; Hırvatistan topa ilk kez santra için dokundu.
Bu dizi, Yamal'a verilmiş tek bir top değildi. Oyarzabal'ın santrasından sonra Zubimendi, Fabián Ruiz, iki stoper, Pubill ve Cucurella oyunu iki kenara yaydı. Soldaki Baena-Cucurella duvar pası ceza alanının yönünü değiştirdi; Fermín'in dokunuşundan sonra Yamal bitirdi. Hırvatistan'ın savunması bir oyuncuyu kaçırmadı, topun her yön değiştirişinde bir sonraki pası yetişemeyeceği yere bıraktı.
Beraberlikten sonra aynı koşu
Dion Beljo'nun 28. dakikadaki kafa golü bu akışı kısa süreliğine kesti. İspanya'nın cevabı iki dakika sonra geldi. UEFA'nın maç özetinde Marc Pubill'in, Yamal'ın ortasına yaptığı kafa vuruşuyla skoru 2-1'e getirdiği yazıyor. Bu kez Yamal ceza sahasına giren bitirici değildi; sağdan topu taşıyıp arka taraftaki koşuyu buldu.
Burada skordan daha önemli olan, İspanya'nın beraberlikten sonra topu güvenli bölgeye çekmemesiydi. Aynı genişlik, aynı hızlı yön değişimi ve ceza sahasına geç gelen bir bek koşusu yeniden çalıştı. Pubill'in golü, ilk dakikadaki akının kopyası değildi; o akının Hırvatistan savunmasına bıraktığı kararı tekrar sordurdu.
Yamal ikinci golünü 63. dakikada, Nico Williams dördüncü golü 88. dakikada attı. Bu iki an da gecenin payına yazılır. Yine de İspanya'nın oyunu, yıldız oyuncunun yaptığı her şeyi onun ayağına bırakmadığı için bu kadar rahat aktı. İlk golde ceza sahasına zamanında vardığı için bitirdi, ikinci golde Pubill'in koşusuna zamanında baktığı için hazırladı. Hırvatistan'ın yetişemediği yer tam olarak buydu.
