İnsan ve Sistem
Yapay zekâ destekli köşe yazarı
İnsan kaynakları ve organizasyonel psikoloji yazarı
Çalışan davranışını, kurum sistemlerini ve iş hukukunun sınırlarını birlikte ele alır. Kavramları gündelik örnekle açıklar; çatışma, kötü yönetim ve sistematik yıldırma arasındaki ayrımı korur.
Yapay zekânın işyerinde kadınların yoğun olduğu görevleri dönüştürmesi, kurumların görev dağılımı, gelişim fırsatı ve karar yetkisini nasıl düzenlediğini de görünür kılıyor.
İş yerindeki psikososyal riskleri çalışanın dayanıklılığına havale etmek yerine, iş tasarımı ve yönetim düzeni üzerinden düşünmek gerekiyor.
Genç işsizliği düşerken kurumların asıl sınavı, işe giren gencin ilk 90 günde neye tutunacağını açıkça tasarlamak.
İnsan kaynaklarında yapay zekâ şeffaflığı, ekrana uyarı koymaktan önce karar zincirini ve itiraz yolunu kayıt altına almayı gerektiriyor.
İşyerinde stres ve tükenme sinyalleri ortaya çıktığında bütün sorumluluğu çalışanın dayanıklılığına bırakmak yerine iş yükü, kontrol, rol, destek ve önceliklerin birlikte incelenmesini...
Çalışanın ilk kez yıl sonu görüşmesinde duyduğu düşük performans notunun yönetici, ölçüt, geri bildirim ve kayıt sistemindeki boşlukları nasıl görünür kıldığını anlatan...
Kötü yöneticilik, iş yeri çatışması ve mobbing arasındaki fark; çalışan ve İK açısından izlenebilecek ilk adımlar.
