Fransa-Türkiye maçındaki belirleyici fark, değişikliklerin kaç kez yapıldığıyla açıklanmıyor. Türkiye devre sonrasında İsmail Yüksek'in yerine Salih Özcan'ı aldı, 69'da Can Uzun'un yerine Yunus Akgün girdi. Fransa ise 63'te Barcola'nın yerine Eli Junior Kroupi'yi, Rabiot'nun yerine Camavinga'yı soktu. Maçın ikinci golü 80. dakikada Kroupi'den geldi. Türkiye'nin üçlü değişikliği bir dakika sonra yapıldı.
Bu sıralama tek başına teknik ekibin bütün niyetini anlatmaz. Yine de maçın karar anını gösteriyor. Türkiye ilk iki değişiklikle taze ayak ve başka bir hücum seçeneği aradı; Fransa'nın hamlesi ise doğrudan skora dokundu. UEFA'nın maç özeti, Kroupi'nin Cherki ile kurduğu bağlantının golü getirdiğini yazıyor. Cherki'nin 82. dakikada oyundan çıkması da o eşleşmenin sonucu aldıktan sonra kapandığını gösteriyor.
Türkiye'nin 81. dakikadaki üç değişikliği, skor 2-0'a çıktıktan sonra geldi. Barış Alper Yılmaz, Eren Elmalı ve Hakan Çalhanoğlu çıktı; Oğuz Aydın, Ferdi Kadıoğlu ve Orkun Kökçü girdi. Abdülkerim Bardakcı'nın 90. dakikadaki golü farkı indirdi, fakat maçın yönü çoktan Fransa'nın lehine dönmüştü.
Önceki yazıda Belçika maçından Fransa'ya taşınan savunma yerleşimi sorusuna bakmıştım. Bordeaux'da, ikinci bir gol gelmeden oyunun içinden karşılık vermek gerektiği görüldü. Mağlup durumdayken yapılan geniş değişiklik bazen maçı canlandırır; bu kez Türkiye'nin son hamlesi, Fransa'nın ikinci golünden sonra geldi. Bardakcı'nın golü skoru 2-1 yaptı, ancak değişiklik sırasını değiştirmedi.
Bu yenilgi, karar saatini de düşündürüyor. Fransa 63'te sahaya giren oyuncusundan 80'de gol aldı. Türkiye ise 81'de sahayı yeniden düzenledi. İkinci gol ile üçlü değişiklik arasındaki sıra, maçın 2-0'a hangi anda ulaştığını açıkça gösteriyor.