Türkiye, Fransa karşısında oyuna tutunmak için uzun süre doğru sabrı gösterdi; maçın kırıldığı yer, bu sabrın ikinci yarının başında ilk kez ceza sahasına yaklaşmasıyla ortaya çıktı. İsmail Yüksek'in Mike Maignan'a takılan vuruşundan birkaç dakika sonra Fransa, Michael Olise'in pasını Kylian Mbappé ile gole çevirdi. Skorun farkı bir goldü ama Türkiye'nin geri dönüş ihtimali o iki hücum arasındaki zaman farkında küçüldü.
İlk yarıda Fransa'nın en net anı Olise'in kıvrılan şutuydu; Uğurcan Çakır uzanıp çıkardı. Bu kurtarış, Türkiye'nin maçta kalmasının yanında bir uyarı da taşıyordu. Fransa ceza alanına yaklaşmak için her hücumda çok sayıda pas istemedi. Topu taşıyacak oyuncusunu bulduğu anda vuruş açısını yaratabildi.
İkinci yarının başında tempo değişti. İsmail Yüksek'in ceza sahası içinden yaptığı vuruş Maignan'dan dönünce Türkiye ilk kez Fransa'yı kendi kalesine yakın bir karara zorladı. Bu pozisyonun değeri golle bitmemesinden bağımsızdı: Türkiye'nin maçın ritmini kendi lehine çevirebileceği kısa pencereyi açtı.
Fransa'nın golü tam bu yükselişin ardından geldi. Olise topu taşıdı, Mbappé 54. dakikada bitirdi. Türkiye'nin kaybı, İsmail'in vuruşundan sonra topu Fransa yarı sahasında tutamamasıydı. Rakibi bir kez kendi ceza sahasına ittiği anın devamını getiremeden, bir sonraki hücumda kendi kalesinde karar vermek zorunda kaldı.
Son bölümde Uğurcan Çakır'ın 87. dakikada gördüğü kırmızı kart Fransa'nın sonucu daha rahat tutmasına yardım etti. Yine de maçın ana sorusu bu kart değildi. Türkiye, Fransa gibi bir rakibe karşı yalnızca direnerek puan arayamaz; kazandığı topun ardından ikinci hücumun nereye akacağını daha erken belirlemeli. İsmail'in pozisyonu ile Mbappé'nin golü arasındaki birkaç dakika, 28 Eylül'deki İtalya maçı için en somut notu bıraktı.
