Trabzonspor'un Gençlerbirliği'ne attığı beş golün içinde en kıymetlisi sayı değil, hücumun tek bir kanada emanet edilmemesiydi. Onuachu iki golle skoru taşıdı; ama 5-0'ı yalnız santrforun bitiriciliği diye okumak, Trabzonspor'un ceza sahasına nasıl yerleştiğini kaçırır.
İlk gol soldan geldi. Aral Şimşir'in ortasında Onuachu arka direkteydi. Yirmi iki dakika dolmadan bu kez Pina sağ çizgiye indi; yerden gelen topa yine Onuachu dokundu. Aynı oyuncu iki kez bitirdi ama iki pozisyon aynı hücum değildi. Savunmanın ilkinde arka direği, ikincisinde altı pasın önünü kapatması gerekiyordu. İkisini birden yapamadı.
Gençlerbirliği'nin sorunu sadece beklerin yetişememesi değildi. Ceza sahası önündeki oyuncular da topun çıktığı tarafa fazla erken kaydı. Ortayı karşılamak için yapılan bu hareket, uzak tarafta bir oyuncuya daha yer açtı. Trabzonspor da bunu ezberlenmiş bir orta planı gibi değil, topun nereye aktığını izleyerek kullandı.
Onuachu'nun yanında kalan alan
Onuachu'nun iki golünden sonra maç kolay görünür; oysa üçüncü golü hazırlayan durum daha öğreticiydi. Penaltıdan sonra geriye düşen Gençlerbirliği, Trabzonspor'un çizgiye ulaşmasını engellemek için daha fazla oyuncu çıkardı. Böylece merkezde bir eksik daha oluştu. Aral Şimşir'in pasıyla Muçi'nin 27. dakikadaki şutu ve Dju'nun devre bitmeden kaleciyle karşı karşıya kalması, skor büyümeden önce bu boşluğun işaretleriydi.
İkinci yarıda Muçi'nin golü de sol taraftan, Salah'ın içeride bıraktığı toptan geldi. Bu kez son vuruşu bir santrfor değil, ceza alanına zamanında giren orta saha yaptı. Beşinci golde sağdan gelen ortada savunmanın hatalı pası vardı; ama o hata da Trabzonspor'un iki çizgiye birden tehdit taşıdığı oyunda ortaya çıktı. Savunma her topu aynı sakinlikle karşılayamaz. Özellikle de bir tarafta Onuachu, öbür tarafta boşalan alan varsa.
Bu maçtan sonra Trabzonspor için söylenecek en rahat cümle, "beş attı" olur. Bana kalırsa daha doğru cümle şu: takım ceza sahasına tek bir kapıdan girmedi. Onuachu'nun günü elbette çok iyiydi; fakat günün oyunu, onu tek başına bırakmayacak kadar geniş kuruldu. Farkı, Onuachu'nun iki bitirişi kadar çizgiye iki yandan ulaşan oyuncular yarattı.
