16 Eylül'de başlayacak Avrupa Hareketlilik Haftası'nın bu yılki odağı, her yaş ve yetenek için ulaşım. Bu cümleyi yalnız kaldırım ya da otobüs durağıyla sınırlamak eksik kalır. Bir binanın kapısına yaklaşırken de hareket alanı, kapının ağırlığı, kolun biçimi ve kapının ardındaki boşluk birbirine bağlanır. Kapıyı açarken el, gövdenin yönü, ayakların yerleşimi ve geçiş alanıyla birlikte çalışır.
Kapı koluna uzanırken önce duruş değişir. Bir el kolu çevirirken ayaklardan biri çoğu kez yerinde kalır, gövde kapının açılacağı yöne döner ve diğer ayak eşikten geçecek alanı arar. Kapı ağırsa ya da kapatıcı hızla geri çekiyorsa, bu kısa sıra daha fazla kuvvet ve zaman ister. Elde poşet, baston, çocuk arabası ya da tekerlekli sandalye olduğunda mesele yalnız omuz veya bilek değildir; kapıyı tutmakla bedenin ve aracın yönünü korumak aynı anda yapılır.
Kapı tasarımındaki ayrıntılar bu yüzden hareketin dışındaki süsler değildir. ABD Access Board'un erişilebilirlik standardı, bir elle çalıştırılabilen donanımı; sıkı kavrama, parmakla sıkıştırma ya da bileği burmayı gerektirmeyecek biçimde tarif ediyor. İç mekândaki menteşeli kapılar için verdiği sürekli açma kuvveti üst sınırı 22,2 newton. Bu ölçü Türkiye için bir kural değildir; yine de tasarımın bedenden ne beklediğini görünür kılan somut bir eşiktir.
Kapı geçişi üzerine yapılan küçük bir deneyde, yürüteç ve farklı tekerlekli sandalye kullanan katılımcılar çeşitli açma kuvvetlerini denedi. Çalışma, 30 newtonluk kuvveti katılımcıların büyük bölümünün kabul edilebilir bulduğunu aktarıyor. Bu sonuç herkes için güvenli bir sayı vermez; örneklem sınırlıdır ve kişinin gücü, kullandığı araç, kapının eşiği ve yaklaşma alanı aynı değildir. Ama kapının gücünü yalnızca kapıcının ya da kapı yayının ayarı olarak görmekten çıkarır.
Bir kapının yanında yeterli boşluk yoksa kişi kolu çevirdikten sonra geri çekilecek, kapıyı açık tutacak ya da yön değiştirecek yeri bulamaz. Kolun biçimi, açılma kuvveti, kapanma hızı ve kapının iki yanındaki alan aynı hareketin parçalarıdır. Bu nedenle kapıdaki daha hafif kuvvet, kavraması kolay bir kol ve kapının ardında bırakılan yer; yalnız eli değil, bütün geçişi daha yönetilebilir kılar.
Ağrı, uyuşma, ani güç kaybı ya da düşme yaşanıyorsa bunu kapı açma alışkanlığıyla açıklamak doğru olmaz; değerlendirme gerekir. Onun dışında bir sonraki kapıda, kolu çeviren el kadar kapının bıraktığı alanı ve kapının ne kadar süre açık kaldığını fark etmek, geçişin nerede zorlaştığını daha iyi gösterir.
