Bugün sona eren HEPA Europe toplantısı, hareketi sağlıkla ilişkili tek tek seçimler yerine yaşadığımız çevreyle birlikte düşünmeye çağırıyor. Bu çağrının en somut yerlerinden biri kaldırımın köşesidir. Köşedeki açıklık, tekerlekli aracın geniş bir yay çizerek yön değiştirmesine izin verir.
Bir tekerlekli sandalyeyle ya da başka bir tekerlekli araçla köşeyi dönerken el janta ya da kontrol yüzeyine basınç verir, gövde yeni yöne hazırlanır, bakış çıkışı arar. Dönüş alanı darsa bu parçalar aynı anda sıkışır: elin kuvveti artabilir, gövde daha keskin bir ayar yapar, bakışın yolu taramak için zamanı azalır. Alan geniş olduğunda bu ayarlar daha büyük bir dönüş çizgisi içinde yapılır.
WHO’nun aktif hareketlilik çerçevesi, yürümenin yanı sıra tekerlekli sandalye, scooter ve paten gibi tekerlekli hareket biçimlerini de kapsıyor; herkesin güvenli bir ortamda hareket etme imkânına aynı ölçüde sahip olmadığını da açıkça belirtiyor. Bu ayrım önemli. Kaldırımın eğimi, bordürün yeri, direğin köşeye yakınlığı ve park etmiş aracın bıraktığı açıklık dönüş için gereken alanı doğrudan değiştirir.
Bugünkü HEPA Europe toplantısının “Green pathways to health” teması, yolu yalnız ağaç ve renk üzerinden değerlendirmemeyi gerektiriyor. Yeşil, serin ya da yeni yapılmış bir sokakta köşe direk, masa ya da park eden araçla daraltılmışsa tekerlekli hareket için gerekli dönüş çizgisi kesilir. Gölge, köşedeki bu fiziksel daralmayı değiştirmez.
Bir sonraki köşede genişliği gözle ölçmeye gerek yok. Yalnız şuna bakmak yeterli: Dönüşte elin, gövdenin ve bakışın birbirine çarpmadan yer bulacağı bir alan var mı? Direk, masa ya da araç bu çizgiye giriyorsa, köşe bazı insanlar için aynı geçişi sağlamaz.
