Netflix'in Busan için açıkladığı beşli seçkide benim gözüme ilk çarpan şey sayı değil, dağılım oldu. Possible Love ile Ray Gunn Icons'a, Dead-End Job ile The Blue Road On Screen'e, In Waves ise World Cinema'ya gidiyor. Duyuru, beş yapımı yan yana sıralamakla yetinmiyor; her biri için başka bir festival bölümü gösteriyor.
Platformların çoğu yeni başlıklarını duyururken katalog hissini saklamak için çok uğraşmıyor. Bir afiş, birkaç isim, "herkes için bir şey var" cümlesi; sonra da izleyici kendi payına düşen şeyi arıyor. Netflix burada tersinden çalışıyor. Brad Bird imzalı animasyonu başka bir beklentinin yanına koyuyor, Lee Chang-dong'un sekiz yıl sonraki filmini başka bir yere bırakıyor; Kore yapımı iki diziyi de sinema filmlerinin gölgesine sıkıştırmıyor. Bu, küçük ama önemli bir yerleştirme tercihi.
Resmî duyuru, seçkinin tür çeşitliliğini özellikle öne çıkarıyor. Doğru; ama burada tür adlarından daha çok bölümlerin yaptığı iş ilgimi çekiyor. Icons, iki filme dikkat kesilmesini istiyor. On Screen, iki diziyi festival programının içine alıyor. World Cinema da animasyonu yalnız çocuklar için hazırlanmış bir ara menü saymıyor.
Şimdi gelelim o tanıdık festivale gitme heyecanına. Bu beş yapımın festivalde yer alması, izlemeden hangisinin daha iyi olduğunu söylemeye yetmez. Fakat festival bölümleri, izleyiciye başlığı açmadan önce bir okuma biçimi teklif eder. Netflix'in Busan hamlesi, aynı uygulamada arka arkaya görünecek işlere farklı beklentilerle bakılmasını sağlıyor.
Bu biraz da platformların son yıllarda kaybetmekten korktuğu dikkatle ilgili. İzleyici artık yalnız "bu hafta ne geldi?" diye bakmıyor. Hangi iş için vakit ayıracağını, hangi adın gerçekten bir iddiası olduğunu, hangisinin yalnız ekranı doldurduğunu ayırmaya çalışıyor. Busan'daki bu yerleşim, o ayrımın platform tarafından da hesaba katıldığını gösteriyor. Filmlerin ve dizilerin bu beklentiyi karşılayıp karşılamadığını ise festival başlayınca göreceğiz.
31. Busan Uluslararası Film Festivali 6-15 Ekim'de yapılacak. O zamana kadar bu beş başlığın nasıl karşılanacağını bilmiyoruz. Bildiğimiz şey şu: Netflix, bu kez bize beş başlığı tek bir "yeni içerik" yığını diye göstermiyor. Kataloğu küçültmeden, her başlığın yanına ayrı bir beklenti bırakıyor. Ben bu kısmına bakarım; platformların en çok da orada açık verdiğini çok gördük.
