Güney Belize'de ilk çiftçiler, binlerce yıl sulak alanların kıyısında ekim yaptı. Sonra tarlalar yamaçlara çıktı. Topraktaki karbon sinyalleri, polen, kömür ve tarihlendirilmiş katmanlar bu değişimin izlerini ortaya koyuyor.
Çalışmanın çizdiği zaman aralığı geniş. Sulak alanların bitişiğindeki C4 bitki ekiminin izleri en geç yaklaşık 6 bin yıl öncesine tarihleniyor. Yüksek arazideki C4 ekim ise yaklaşık 3 bin 500 yıl önce belirginleşiyor. Güney Belize'deki geçiş yaklaşık 4 bin ile 2 bin 200 yıl önce gerçekleşti.
Yamaç tarımı daha fazla iş ister. Erozyonu hesaba katmak, nemi korumak, araziyi hazırlamak ve hasadı taşımak gerekir. Makalenin yazarları bu dönüşümde iklim değişkenliği, nüfus artışı, gelişen tarımsal bilgi ve iyileştirilmiş mısır çeşitlerinin birlikte rol oynamış olabileceğini söylüyor. Veriler bu etkenlerin payını tek tek ölçmüyor; ancak değişimin birden fazla koşulla bağlantılı olduğunu gösteriyor.
Bu bulgu Güney Belize ile sınırlı; araştırmacılar sonuçların bütün Maya alçak arazilerine doğrudan genellenemeyeceğini belirtiyor.