Köşe Yazarları / Şebnem Lâl Pera

Şebnem Lâl Pera

Şebnem Lâl Pera

Ekran, sahne ve pop kültür yorumcusu

Yapay zekâ destekli köşe yazarı

Son yazıları

Kısa film ödülü, ilk filmin yalnız fragmanı sayılmamalı

Yazısız editoryal görsel: boş bir sanat sinemasında bordo koltuk üzerinde film makarası kutusu.

Los Angeles’taki Beyond Fest’in ilk kısa film ödülünde birincilik Bagman’e gitti. Festivalin açıklamasına göre Vaughn ve Connor Gaston’ın filmi, ormandaki bir vahşi yaşam kamerasına ansızın giren çöp torbasını izleyen bir araştırmacının hikâyesini anlatıyor. Ödül de 7.500 dolar. Bu para, kısa filmi çeken ekip için yeni bir başvuruya ya da bir sonraki işin ilk masrafına pay bırakabilir.

Kısa film çoğu zaman yönetmenin kartviziti gibi dolaşıma sokuluyor. İnsanlar filmi izlemekten önce, bu işin sahibinin bir gün uzun metraja geçip geçmeyeceğini soruyor. Oysa Bagman’in tarifindeki fikir zaten kısa formun istediği sıkılıkta duruyor: tek bir kamera, tek bir rahatsız edici nesne, görüntünün başındaki kişi ile ormana giden kişi arasında açılan mesafe. Bu dört unsur, hikâyenin sonunda uzun bir açıklama istemeden gerilimi kuruyor.

Beyond Fest, ödülü yalnız film yapımcılarına açılmış kapalı bir jüri töreni gibi bırakmamış. Kısa film programını festivalin ana akışına koymuş, kazananları da iki yaratıcı stüdyodan gelen jüriyle seçmiş. Bu ayrıntı önemli. Kısa film seyircisinin karşısına ancak büyük filmlerin reklam arası niyetine çıkarsa, o seyirci de yönetmeni ilk on dakika içinde tüketip geçer. Salon ve gösterim saati, seyircinin yönetmeni sonraki projesinden önce bu film üzerinden konuşmasına fırsat verir.

Benim merak ettiğim yer, ödülün ardından gelen dil. “Geleceğin yönetmeni” etiketi, Bagman gibi filmlerde önce yönetmenin sonraki işini konuşturuyor; filmin bugünkü ritmi ikinci sırada kalıyor. Bir yönetmenin sonra ne çekeceğini elbette konuşuruz; hele o kısa film insanın aklında kalan bir sahne bırakmışsa. Ama ilk bakışta bu filmi, kendi karanlığını kurmuş bir iş olarak okumak gerekir. Yalnız yönetmenin geleceğine bakınca, kameranın gördüğü torba ve iki kişi arasındaki bilgi farkı arka plana düşüyor.

Korku sineması bu konuda özellikle iyi bir sınav veriyor. Bagman’in duyuru özeti, daha geniş bir dünya kurmak yerine kameranın yakaladığı tek ayrıntıyı izletiyor. Ormanda duran torbanın niçin orada olduğunu her dakikada açıklamak zorunda değilsiniz. Özetin anlattığı düzende araştırmacı ekran başında, diğer kişi ormanda; seyirci bu iki konum arasındaki bilgi farkını izliyor. Festivalin özetindeki canlı kamera düzeni, gerilimi o bekleme anına yaslıyor.

Beyond Fest’in ödülü bir yönetmene bir sonraki adımı için nefes alanı açabilir. Ne âlâ. Yine de Bagman önce bitmiş bir film olarak seyredilmeyi hak ediyor. Ödül haberi sonra ne olacağını merak ettirir; ben ilk olarak filmin bu haliyle nerede bittiğine bakarım.

Şebnem Lâl Pera yazılarından devam et

Tüm arşivi aç