Futbol oyununun en uzun ilişkilerinden biri bazen ilk düdükten önce kuruluyor: Menüde dönen bir şarkı, birkaç hafta sonra gerçek hayatta da insanın kulağına takılıyor. EA, FC 27 için 36 ülkeden 120 parçalık bir seçki açıkladı; listede yerleşik isimlerin yanında yeni sanatçılar ve henüz yayımlanmamış parçalar var.
Bu kez dikkatimi çeken ayrıntı, müziğin oyunun her köşesine aynı sesle serpilmemesi. EA, The Grounds adlı ortak oyun alanındaki Parkside, Montclair ve Zeiza bölgelerine ayrı listeler kurduğunu söylüyor. İngiliz, Fransız ve Arjantin futbol çevrelerinden esinlenen bu üç bölge, oyuncuya yalnız saha zemini ya da forma rengi vermiyor; ritim de veriyor.
Ben bu tercihi ciddiye alırım. Bir oyunun müzik listesi uzunsa elbette tanıtım metni zengin görünür. Fakat parçaları mekâna bağladığınız anda seçki, arka planda usulca dönen bir reklam panosundan çıkıyor. Oyuncu hangi bölgeye girdiğini sesinden de anlamaya başlıyor; yeni bir sanatçı için de o şarkının bir menü turunda kaybolmayan küçük bir sahnesi oluşuyor.
Yine de 120 şarkı tek başına keşif sözü vermez. Listede adı geçen herkes aynı ölçüde duyulmayacak, her oyuncu da müziğe kulak kesilmeyecek. EA’nın duyurusunda görünen güçlü taraf, bunu mucize gibi satmak yerine seçkinin oyundaki yerini tarif etmesi. Parkside’ın, Montclair’in ve Zeiza’nın ayrı sesleri oyuna girdiyse, oyuncu bu ayrımı dolaştığı bölgeden de duyabilir.
