29 Ekim'deki Uluslararası Bakım ve Destek Günü yaklaşırken bakım denince çoğu kez birine doğrudan yapılan yardım akla geliyor. Oysa yemek hazırlamak, tezgâhı silmek, bulaşığı yerleştirmek de bu işin içindedir. Mutfakta iki kişi aynı anda bulunduğunda, bakımın bir parçası da kimin hangi çekmeceye ne zaman uzanacağıdır.
Bir kişi ocağın önünde tencereye bakarken diğeri buzdolabına yönelir. Aradaki yol dar ise elin tavaya, ayağın dolap kapağına, gövdenin de karşıdan gelen kişiye göre yön değiştirmesi gerekir. Birinin geri çekilmesi, ötekinin geçmesi için açılan küçük bir aralık yaratır. Böylece biri çekmeceye uzanırken öteki ocak önünden geçebilir.
Uluslararası Çalışma Örgütü, bakım ekonomisini doğrudan ve dolaylı bakım emeğini kapsayan bir alan olarak tanımlıyor. Evde yapılan yemek ve temizlik, bu görünmeyen düzenin içindedir. Birleşmiş Milletler de 29 Ekim'i bakım ve desteğin toplumsal ve ekonomik önemini hatırlatmak için Uluslararası Bakım ve Destek Günü olarak belirledi. Bu çerçeve, mutfaktaki işi yalnız sonuçta duran yemekle ölçmemeyi gerektiriyor.
Yemek hazırlığında en yorucu an her zaman ağır tencereyi kaldırmak olmayabilir. Açık kalan çekmece, yerde bekleyen çanta ya da aynı köşeye uzanan iki el, basit bir işi duraklatır. Yardım bazen birinin elindekini hemen almak yerine, ocağın yanından bir adım geri çıkmak, kapağı kapatmak ya da tezgâhın bir köşesini boş bırakmak anlamına gelir. Bu hareketler, öteki kişinin kendi işini tamamlayacağı alanı bırakır.
Bu alan herkes için aynı genişlikte kurulmaz. Çocukla birlikte yemek yapan bir yetişkin, tekerlekli sandalye kullanan bir aile üyesi, uzun süre ayakta kalmak istemeyen biri ya da işi alışılmış sırayla yapan kişi mutfağı başka türlü dolaşır. Tek bir doğru yerleşim tarifi yoktur. Ortak olan, işin bir kişiye yığılmadığı ve geçişlerin konuşulabildiği bir düzen kurmaktır.
