YouTube Music'te bir şarkıyı açtığınızda, yapay zekânın bestede ve vokalde başlıca rol oynadığını söyleyen küçük bir etiketle karşılaşabileceksiniz. Şirket, 14 Ekim'deki duyurusunda bu etikete oynatıcı sayfasından dokunulduğunda ek bilgi açılacağını; uygulamanın hem müzik ortaklarıyla hem kendi tespit araçlarıyla çalışacağını anlattı.
Ben bu haberde etiketten çok yerini önemsiyorum. Dinleyici şarkının kimden geldiğini, hangi türde gezindiğini, ne zaman çıktığını zaten o ekranda görüyor. Üretim biçimiyle ilgili bilgi de aynı anda önünde olmalı. Böylece dinleyen kişi, şarkı hakkında yeterli bilgiye aynı ekrandan ulaşır.
Etiket, şarkıya bir kalite puanı taşımıyor. Yapay zekâyla yapılmış bir parça iyi de olabilir, aceleye gelmiş de olabilir; insan emeği taşıyan her kayıt için de aynı durum geçerli. Platform bu bilgiyi dinleyicinin tercihini yönlendirmek için kullanmamalı. Parçanın üretim sürecine dair bildiği kritik bilgiyi saklamadan vermeli.
YouTube'un duyurusu, etiketi önce YouTube Music'e getiriyor ve ardından ana YouTube uygulamasına yaymayı planlıyor. Bu sıra yerinde. Müzik uygulamasında insanlar kapağa, sanatçı adına ve şarkı akışına daha dikkatli bakıyor; bilgi orada küçük bir dipnot gibi kaybolursa işlevini yitirir.
Şirketin ortaklardan gelen bildirimleri kendi tespit araçlarıyla birlikte kullanması, tek bir kaynağa yaslanmadığını gösteriyor. Dinleyicinin bu etikete güvenip güvenmeyeceğini, günlük kullanım belirleyecek. Yanlış ya da belirsiz işaretler çoğalırsa dinleyici her şarkının yanında açıklama aramak zorunda kalır. Dürüstçe yerleştirilmiş, ne söylediği açık bir satır ise müziğin keyfini bölmez; seçimi daha bilinçli yapmaya yardım eder.
