Gezdiren görseli
macOS'ta Tam Disk Erişimi, bir uygulamanın dosya seçicisinden açtığınız birkaç belgeye ulaşmasından çok daha geniş bir izin. Apple'ın 2 Ekim tarihli duyurusu, bu erişimin dosyalar, e-postalar, mesajlar ve gezinme geçmişi gibi alanlara uzanabildiğini; iletişim uygulamalarında konuştuğunuz kişilerin mahremiyetini de etkileyebildiğini hatırlatıyor. Şirket, bu izni vermek isteyen kişinin daha açık bir eylem yapmasını sağlayacak ek denetimler getireceğini söylüyor.
Bu duyuru, macOS'taki izin penceresinin yeni bir satırından daha geniş bir değişime işaret ediyor. Bir uygulamanın neden tüm diski görmesi gerektiğini, hangi işin bu kapsam olmadan yapılamadığını ve izin verilmezse ne olacağını kullanıcıya anlatma yükü ağırlaşıyor. Apple'ın geliştirici belgesinde örnek verilen iş akışı yedekleme: Dosya sisteminin farklı yerlerindeki içeriği okuyacak bir uygulama bu erişime ihtiyaç duyabilir. Aynı belge, uygulamanın bu yetkiyi kodla ya da bir yetkilendirme kaydıyla kendiliğinden alamayacağını; kararı kişinin Sistem Ayarları'nda vermesi gerektiğini belirtiyor.
Buradan geliştirici için pratik bir ayrım çıkıyor. Müzik, Film veya Fotoğraflar klasörleriyle sınırlı bir iş yapan uygulama, uygun klasör yetkisini isteyebilir. Kullanıcının seçtiği tek bir dosyayla çalışan uygulama da o dosyanın erişim yolunu kullanabilir. Geliştirici, Tam Disk Erişimini bu yolların yerine varsayılan seçenek olarak koymamalı. İzin verildiğinde uygulama kendi ekranında seçtiği belgenin ötesine geçer ve kullanıcının günlük hayatına ait başka kayıtların bulunduğu alanlara yaklaşabilir.
Apple'ın duyurusu, özellikle yapay zekâ ajanları için yerinde bir uyarı taşıyor. Bir ajan Mac'te dosya tarıyor, e-posta eki arıyor veya bir görüşme arşivini özetliyorsa, geniş erişim talebi kullanıcının verisinin yanında mesaj dizisindeki başka kişileri, paylaşılan belgelerin sahiplerini ve aynı bilgisayarı kullananları da etkiliyor. Bu nedenle izin metninde yalnız uygulamanın adı ile genel bir "dosyalarınıza erişim" açıklaması yetmez. Uygulama, hangi özelliğin hangi klasör ya da kayıt türüne ihtiyaç duyduğunu ve bu özelliğin kapatılabildiğini açıkça göstermeli.
Apple, yeni denetimlerin teknik ayrıntılarını açıklamadı. Bu durum, geliştiriciye bugün daha dar erişim tasarlama fırsatı veriyor. Uygulama önce sınırlı klasör veya kullanıcı seçimiyle işini yapabiliyorsa Tam Disk Erişimi istememeli. Geniş erişim gerçekten gerekiyorsa, ayarlara giden bağlantının yanında üç bilgi bulunmalı: erişimin kapsadığı veri türü, bu erişimle yapılan işlem ve izin kapatılırsa hangi özelliğin duracağı. Erişim reddedildiğinde uygulama başarısız olan işi kullanıcıya belirtmeli.
Kullanıcı, kararın hangi iş için verildiğini anlayabildiğinde daha güvenli bir seçim yapar. Geliştiricinin yeni yükü de aynı yerde başlıyor: ürünün yaptığı işi izin anahtarının arkasına saklamak yerine, geniş erişim gerektiren adımı ürünün içinde ayrıştırmak. Tam Disk Erişimi, bir uygulamanın beceri rozeti gibi sunulmamalı. Mac'te en geniş kapıyı açan bu talep için, uygulama en ayrıntılı açıklamasını izin ekranında ve erişimi kullanan özellikte vermeli.
