Mandalinayı soyarken kabuğun dış yüzeyini biraz sıkınca parmağa ince bir yağlılık ve keskin bir koku geçer. Bu etki, kabuğun renkli dış katmanındaki çok küçük yağ bezlerinden gelir. Kabuk bükülüp ezildiğinde bezlerin bir bölümü açılır; içlerindeki uçucu yağ, havaya ve ele yayılır.
Mandalina kabuğu yağının büyük bölümünü limonen oluşturur; gamma-terpinen ve başka uçucu maddeler kokunun ayrıntısını değiştirir. Bu maddeler havaya kolay karıştığı için koku, kabuk soyulduğu anda belirginleşir. Aynı sıvı parmakta ince bir tabaka bırakır. Bezlerin sayısı, meyvenin çeşidi ve kabuğun olgunluğu bu tabakanın ne kadar fark edilir olduğunu değiştirir.
Limonen suyla pek karışmaz. Bu yüzden yalnız suyla hızlıca yıkanan parmakta koku ve kayganlık kalabilir; sabun ise yağı çok küçük damlacıklara ayırıp suyun taşımasına yardım eder. Burada parmakta kalan şey meyvenin suyu değildir. Kabuğun kendi yağlı karışımıdır.
Sonraki mandalinada bakılacak ayrıntı, kokunun dilimlere dokunmadan önce kabuğu bükünce yükselmesidir. Koku önce ortaya çıkıyorsa, kabuktaki küçük bezler çoktan açılmış demektir.