Bir bal kabağını açınca ortadaki ıslak, ipliksi bölüm çoğu zaman çekirdekleri ayırmayı zorlaştıran posa gibi görünür. O lifler, çekirdeklerin meyvenin içinde bağlandığı dokudur. Her çekirdek büyürken bu dokudan su ve besin alır.
Çiçekteki yumurtalık olgunlaştığında kabağa dönüşür. Yumurtalıkta tohum taslaklarının tutunduğu bölge de büyür; botanikte bu bölgeye plasenta denir. Minnesota Üniversitesinin bitki morfolojisi kaynağı, gelişen tohumların plasenta dokusuna ince bir bağla tutunduğunu açıklıyor. Kabağı açarken gördüğümüz lifler bu bağlantıların meyve içindeki kalın, nemli görünümüdür.
Kabakgillerde çekirdekler sert etin içine rastgele gömülmez. Meyvenin ortasındaki yumuşak doku, çekirdekleri bir arada tutar ve gelişme sırasında onlara ulaşan yolu oluşturur. Florida Üniversitesinin tohum gelişimi kaynağı, bu bağ dokusunun gelişen tohumu ana bitkiye bağladığını; su ve besinin bu yoldan taşındığını belirtiyor. Meyve olgunlaşınca çekirdek bu bağlantıdan ayrılmaya hazırlanır, fakat lifli bölüm kesilen kabakta yerinde kalır.
Bu yüzden kaşıkla çekirdekleri çıkarırken uzayan iplikler, çekirdeklerin gelişme dokusunun kesilmiş kabakta kalan bölümüdür. Bir sonraki kabakta çekirdeği çevreleyen lifin etli duvara nasıl bağlandığına bakın. Çekirdeğin bulunduğu yer, çiçeğin içindeki eski bağlanma düzenini hâlâ gösterir.
Kaynaklar: University of Minnesota: Fruit morphology · University of Florida IFAS: Funiculus · University of Illinois: Cucurbita pepo fruit anatomy
